 |
А я ў дзяцінстве насамрэч лётаў на самалёце
зь Менску ў Сочы, здаецца.
Я помню вялізныя абшары СССР, што аглядаў зь ілюмінатара.
А потым у Сочы, на цеплаходзе, вецер зьдзьмуў у мора маю панамку,
і, як мне сказалі, яе забралі дэльфіны -
і мне было вельмі шкада, я плакаў у розгалас,
а што вы хочаце — дзіцёнку было тры гады -
і мне было пофіг на абшары вялікай савецкай радзімы
і на самалёт, на якім я над імі ляцеў.
Зрэшты, сёньня мне пофіг і на тую панамку...да паэтычнага флэшмобу пра самалётыTags: tvorčaść, вершы
|
|
![[info]](http://l-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif?v=92){kind=small}
urban_survivor
папярэдняе