Home
życie jest piękne i nie ma sensu
everyone lies

Рэклама

Дадаць да запамінаў
Паведаміць сябру
У суботу чагосьці мяне торкнула паехаць на чыгуначны вакзал памяняць 50 баксаў, і там я выпадкова сустрэў [info]reaktivny_puz, які прапанаваў мне скокнуць з парашутам. Я пагадзіўся, амаль не раздумваючы. Але скокнуць нам так і не давялося, бо надвор'е нялётнае і людзей з суіцыдальным крызісным настроем у аэраклюбе на Баравой аказалася дужа да халеры.

Потым быў начны аДрыЎ у велакатэгорыі. Згулялі няблага, не дабраўшы толькі двух ачкоў да ўваходу у топ-10. Але, пакуль я ехаў на старт, пасьпеў пераляцець праз стырно, пераблытаўшы пярэдні тормаз з заднім, і добра зсадніўшы левае калена, правую далонь і перадплечча. Сёньня адчуваю сябе доктарам Хаўзам, адно толькі, што няма кійка і вікадзінам ніхто не пачастуе.

Tags:

Дадаць да запамінаў
Паведаміць сябру
Дадаць да запамінаў
Паведаміць сябру
а фрызьбі — гэта харашо, да. шмат літар і карцінак тут, тут і тут.

Tags:
Цяпер грае: ТІК - ЕРЕНБІ | Powered by Last.fm

Дадаць да запамінаў
Паведаміць сябру
Зь неба сьцяною ліецца дождж,
Але ня будзе бясконца ліць.
Як нарадзіўся, так і памрош,
Што наогул тут можна зрабіць:

Дасягнуць перамогі ў тысячах бітваў,
Але ўсю прайграць вайну;
Быць любімым тысячамі жанчынаў,
А кахаць неўзаемна адну.

Азірніся навокал сябе —
Дзе адказ на пытаньне знайсьці:
Быць нам у радасьці ці ўсё-ткі ў журбе
Па гэтым дзіўным жыцьці?

Цяпер грае: Разбітае сэрца пацана - Розавы Закат | Powered by Last.fm

Дадаць да запамінаў
Паведаміць сябру
можаце віншаваць! :) дзякуй усім, хто ўжо пасьпеў.

(а можаце, канешне, і не віншаваць)
Дадаць да запамінаў
Паведаміць сябру
Агромністае нежаданьне адзначаць дзень народзінаў — відавочны прызнак ста(ле/рэ)ньня. Хаця яно толькі заўтра і там будзе толькі 26. А потым яшчэ колькі гадкоў і я, як кажуць, польскі кавалер.
Ну ды і чорт зь ім...

Проста хочацца чагосьці мілага і душэўнага і не па поваду, а проста так. Але, якое яно гэтае мілае і душэўнае, я слаба ўяўляю.

P/s Настрой у мяне выдатны :)

UPD: Паслухаў уважліва марлееўскую "no woman no cry". Аказваецца, там насамрэч — "не, жанчына, ня плач". Але ў сэнсе "няма жанчыны — няма сьлёз" рэфрэн гэтай песьні мне больш падабаўся. :))

Цяпер грае: Bob Marley - No woman no cry /Live/ | Powered by Last.fm

Дадаць да запамінаў
Паведаміць сябру
А я ў дзяцінстве насамрэч лётаў на самалёце
зь Менску ў Сочы, здаецца.
Я помню вялізныя абшары СССР, што аглядаў зь ілюмінатара.
А потым у Сочы, на цеплаходзе, вецер зьдзьмуў у мора маю панамку,
і, як мне сказалі, яе забралі дэльфіны -
і мне было вельмі шкада, я плакаў у розгалас,
а што вы хочаце — дзіцёнку было тры гады -
і мне было пофіг на абшары вялікай савецкай радзімы
і на самалёт, на якім я над імі ляцеў.
Зрэшты, сёньня мне пофіг і на тую панамку...


да паэтычнага флэшмобу пра самалёты
Дадаць да запамінаў
Паведаміць сябру
...амаль як эціс, аціс, анімаціс.
Вельмі мне падабаецца тапаніміка ў раёне карпаратыўнага адпачынку, што імкліва набліжаецца.
Асабліва назвы азёраў і яшчэ вось рэчка Янка:
мапа раёну (1,63 Мб)
Дадаць да запамінаў
Паведаміць сябру
Учора адкрыў купальны сэзон. З аднаго боку, уважаючы на выбрыкі надвор'я апошніх гадоў, ён, магчыма, ужо хутка закончыцца, а я вось толькі распачаў, але зь іншага, летась я закрыў яго толькі ў сьнежні, так што ўсё яшчэ наперадзе. Вось пасьлязаўтра едзем на карпаратыўны адпачынак на Браславы падалей ад пыльнага гораду і ўсякіх днёў нежалезнасьці, і, хаця сіноптыкі абяцаюць там дажджы, я спадзяюся, што ўсё будзе крута.

Сёньня яшчэ пераехалі на новы офіс — трэці за 13 месяцаў маёй працы ў любімай канторы, і зусім побач зь першым, лічы амаль там жа. Вялікімі перавагамі гэтага офісу над папярэднімі зьяўляецца наяўнасьць душу (у бліжэйшай пэрспектыве) і наяўнасьць гаўбца, на які можна выйсьці і пацягваючы каву зь філіжанкі і тытунёвы дым з цыгарэты, бессаромна зазіраць у дэкальтэ дзяўчын, праходзячых па вуліцы Карла Маркса ў гэтыя сьпякотныя дзянькі.

Ну і агулам, віды тут не тое, каб прыгожыя, але нічога:

гарызонт бязбожна завалены )

Я б тут жыў.
Дадаць да запамінаў
Паведаміць сябру
Дадаць да запамінаў
Паведаміць сябру
У кампаніі [info]euga, [info]branislavawna і [info]fat1901 адкрыў учора для сябе спартовае фрызбі. Аказваецца, гэта ня так проста — кідаць талерачку.
Пасьля колькіх хвілінаў напружанай гульні каманда ў складзе мяне, [info]branislavawna + прафэсійны фрызбіст Яўген дасягнула сакрушальнай перамогі над камандай у складзе [info]euga, [info]fat1901 + прафэсійны фрызбіст Андрэй.
І ў стане язык цераз плячо гаротныя ЖЖысты-фрызбісты папляліся ў піцэрыю аднаўляць страчаныя вугляводы.
Фотак выкладаць ня буду па прычыне ўласнай крыварукасьці як фатографа. Але затое ў мяне сёньня нічога не баліць.

Яшчэ справаздачы вось:
Дадаць да запамінаў
Паведаміць сябру
Ад экстрымальна праведзеных выходных адчуваю сябе ўшчэнт разьбітым, але задаволеным. А прыжок з 12-метровага маста на Ціміразева — нішто ў параўнаньні з пералятаньнем праз руль ровара на ажыўлённай трасе і ўсім гэтым шматкіламетровым велапрабегам пад праліўным дажджом. І яшчэ ўсё было вельмі прыгожа:
Менск паміж небам і вадой )

Агулам выдатны тэст-драйв як для майго двухколавага сябра, так, з большага, і для самога мяне — ёсьць яшчэ порах у парахаўніцах.

***
Ну і з днём санцастаяньня, з Купальлем то бок!

Цяпер грае: Детидетей - Гімн моладзі | Powered by Last.fm

Дадаць да запамінаў
Паведаміць сябру
Мы доўга йшлі да гэтага і ўрэшце дайшлі!!!
Дужа ўсьцешаны, што на гульне "без штабу" са статусам міжнароднай і ўсебеларускай, штаб ўсё-ткі месцамі быў вельмі дарэчы і зрабіў свой унёсак у перамогу каманды "Отдыхаем". Дзякуй камандзе, супернікам і арганізатарам! І асаблівы дзякуй [info]reaktivny_puz за важкую дапамогу ў штабной працы.

***
Паглядзеў учора БТ і Euronews пра ход малочнай вайны. Па стылістыцы БТ пра Расею зараз такое ж, як заўсёды пра "нашых адмарозкаў", ну і агулам ўсё там кшталту «Акеанія ніколі не ваевала з Эўразіей» і "пяцімінутак нянавісьці" з оруэлскага "1984", але дзіка дастаўляе.

***
Чо там цікавага на B2gether было?

***
Айда хто-небудзь на ровары да мяне ў каманду на нядзельны "оТрыВ".

Tags: , ,
Цяпер грае: Queen - We Are the Champions | Powered by Last.fm

Дадаць да запамінаў
Паведаміць сябру
Набыў учора TREK 3500: даезд з Камароўкі да Серабранкі, двухггадзіннае катаньне па Серабранцы і даезд сёньня на працу. Зь мінусаў: суцэльная антыраварыстычнасьць Менску і такое сядло, што калі б я быў дзевачкай, то атрымаў бы колькі дзесяткаў аргазмаў; так што, напэўна, трэба рабіць які-небудзь т'юнінг з мэтай аховы майго прамежжа і тэсьцікулаў, і будучых дзяцей, адпаведна. Усё астатняе — у плюс.
Дадаць да запамінаў
Паведаміць сябру
Апошнім часам часьцяком шкадую, што ў мяне няма асабістага псіхааналітыка, асабліва па вечарох і на выходных. У гэты час ясна адчуваю, што я зусім блізка да паталёгіі, а годных шляхоў дзеля выйсьця са стану фрустрацыі не бачу.
Застаецца спадзявацца, што ўсё вырашыцца неяк само па сабе, але зь іншага боку мае падаўленыя эмоцыі не замінаюць мне сацыяльна функцыянаваць і пагроза канчаткова зьехаць з глузду пакуль не стаіць, ды й калі верыць Бегбедэру — гэта толькі на тры гады — так што няшмат засталося.
Дадаць да запамінаў
Паведаміць сябру
фактически за прошлый год мы не увидели ни одной игры на синем проекте, к чему нельзя относиться кроме как с сожалением.
жаль что все так получилось.
но история не терпит сослагательных наклонений.
мы все вышли из схватки.
схватка на сегодняшний день практически прекратила свое существование.
проводяться только открытые игры.
мое предложение дорогие схватчики
выкупить домен-бренд-движек
и организовать общественное объединение любителей экстримальных городских игр
цена вопроса 3000 уе
это не так и много
по 100 уе с 30 команд а если команд больше то и сумма взноса уменьшается
Дадаць да запамінаў
Паведаміць сябру
Апантанасьць фрэндстужкі псіхадэлічным сьпевам пра чароўнага кроліка выклікае ў мяне трывогу, бо, паслухаўшы і паглядзеўшы адзін раз, я дагэтуль пад уражаньнем, што гэтая песьня — пра сьмерць і канец сьвету, а хлопчык з вар'яцкім агнём у вачох — прарок Апакаліпсісу.
Хаця, зь іншага боку фан-клюб Канца Сьвету - у гэтым нешта ёсьць. Я сам у прынцыпе не супраць на ім папрысутнічаць; вяртаньне да касмалагічнай сінгулярнасьці, да ноліка, што малюе кролік, — грандыёзнае відовішча, напэўна.

Цяпер грае: Алина Орлова - Lijo | Powered by Last.fm

Дадаць да запамінаў
Паведаміць сябру
Цяпер у ЖЖ ёсьць свой twitter. Хаця б і таксама без блэкджэку і шлюх.
Это пост из LJChat
Дадаць да запамінаў
Паведаміць сябру
сьцішок

Цяпер грае: Limp Bizkit - Behind Blue Eyes | Powered by Last.fm

Дадаць да запамінаў
Паведаміць сябру
Нездарма схадзіў на прэзентацыю — выйграў пісаную торбу і Дастаеўскага па-беларуску. Варта, канешне, падзякаваць [info]ku_palinka, [info]lionellia і [info]maryjka_ за, так бы мовіць, сюжэт да лімэрыку пра дзявіц у чырвоным.
А ноччу мне сьнілася, што я ўдзельнічаю ў нейкім паэтычным слэме і чытаю пра тое, як ненавіжу паэзію і паэтаў. Тэкст быў клёвы, але на раніцу я яго забыў нажаль.

---
UPD: угарны конкурс дасьціпных камэнтароў і фотажаб

Цяпер грае: ДДТ - Летели облака | Powered by Last.fm

Дадаць да запамінаў
Паведаміць сябру
загарэўся ідэяй зрабіць роварную версію Segway:


хаця гэта ўжо і зрабілі, але ў мяне мусіць быць нешта іншае — як яно будзе езьдзіць, пакуль слаба ўяўляю, але як дзіцё інжынераў, што-небудзь ды прыдумаю.

***
чытаю зараз Кена Кізі — складана і натужна чытаецца, а я чакаў лёгкасьці і ўзаемапаразуменьня.

***
і чаму вось у пятніцу і суботу так на дзіва да халеры людзей настойліва звалі мяне на BelaMusic нібыта на якую вайну ці на вясельле? можа, у гэтым быў нейкі знак, і я нешта не зразумеў?
Дадаць да запамінаў
Паведаміць сябру
Так даўно, што я ўжо забыўся,
Закахаўся ў дзеўчыну адну.
Бляск вачэй і трывожны грукат сэрца
Для мяне тады былі ў навіну.

Кахаць казку так балюча,
Хоць ня бачу ў гэтым плён,
Мне няважна, калі нават звар'яцею,
Бо на мне і так праклён.

Дзень увесь у звадах, спрэчках, сварках.
Ноч змывала ўпікі і дакор.
І ніхто ня мог такі навесьці смутак,
І ніхто ня мог узьнесьці так да зор.

Я ня ведаў, што было са мною
Як раптоўна зь ёю лёс разьвёў
Я цяпер паўсюль яе шукаю
Як знайду, пачнем мы ўсё наноў

Кахаць казку так балюча,
Хоць ня бачу ў гэтым плён
Мне няважна, калі нават звар'яцею,
Бо на мне і так праклён.

Цяпер грае: Arina - Ядерная война | Powered by Last.fm

Дадаць да запамінаў
Паведаміць сябру
Рэдка знаходзяцца людзі, якія кажуць мне ўсё, што пра мяне думаюць, асабліва, калі думаюць негатыўна (ну і пазітыўна таксама, але фіг зь ім), але ўсё-ткі знаходзяцца. Няважна, што прывяло іх да такіх думак: выпадковыя памылкі, нейкія ўласьцівасьці майго альбо іх характару ці надвор'е за вакном.
Тым ня менш часам выходзіць з плыні жыцьцёвага спакою і эмацыйнай раўнавагі можа быць вельмі карысным, толькі нажаль гэта можа прывесьці да спантанных і не дужа абдуманных рашэньняў, аб якіх можна потым пашкадаваць, але назад іх ужо не павернеш. Ды й з гэтымі шчырымі і добрымі па сутнасьці людзьмі пасьля такога лёгкага ці цяжкога стрэсу неяк зусім не хочацца камунікаваць.
Настрой ні к чорту.
Дадаць да запамінаў
Паведаміць сябру
На мой погляд, крута атрымалася:

by [info]dojd

і яшчэ вось па тэме:

Lift me up above over all vanity,
Up into free space to the sun and the moon!
Lift me up above my life's insanity!
Lift me up above my hot-air balloon!
Wazzup!
Янка Гандуразян
Name: Янка Гандуразян
спасылкі
цэтлікі
page summary

Рэклама

Наладка